Hardscaping: Bahçenin Yapısal Elemanları

Peyzaj jargonunda "hardscaping", bitkilerle ilgili olan "softscaping"in aksine, bir bahçenin tüm cansız ve yapısal unsurlarını ifade eder. Dekorun geri kalanının dayandığı iskelettir, çatıdır. Sağlam ve iyi düşünülmüş bir yapı olmadan, en çiçekli bahçe bile sonunda tutarlılık ve işlevsellikten yoksun kalacaktır.

Teraslar ve verandalar genellikle hardscaping'in başlangıç noktasıdır. Bunlar evin dışarıya uzantılarıdır. Malzeme seçimi atmosfer için belirleyicidir: doğal bir atmosfer için ahşabın sıcaklığı, doğal taşın (traverten, granit) zamansız zarafeti veya pürüzsüz betonun modernliği. Bu alanları kullanımlarına (yemek, dinlenme) göre orantılamak ve sirkülasyonu tasarım aşamasında öngörmek çok önemlidir.

Yollar ve patikalar bahçenin farklı bölgelerini birbirine bağlar. Girişe giden ana yol geniş (en az 1,20 m) ve yürümek için rahat olmalıdır. Gezintiye davet eden ikincil yollar daha dar, kıvrımlı olabilir ve adım taşlarından veya çakıldan oluşabilir. Önemli olan parkurun akıcılığıdır: bakış ve adım doğal olarak yönlendirilmelidir.

İstinat duvarları ve alçak duvarların iki işlevi vardır: kullanılabilir düz teraslar oluşturmak için eğimli arazilerde toprağı tutmak ve alanları sınırlamak. Kuru taş, tuğla veya gabyonlardan inşa edilen bu duvarlar, rölyef ve karakter katar. Dikeylik ve odak noktaları sağlayan, bakışları yukarıya veya belirli bir öğeye çeken pergolaları, çardakları ve çeşmeleri de unutmayalım.

Bununla birlikte, aşırı mineral kullanımı bir bahçeyi soğuk ve kısır hale getirebilir. Başarılı bir hardscaping'in sırrı dengede yatmaktadır. Yapıların sert hatlarını coşkulu bitkilerle yumuşatmak, bitki örtüsünün parke taşlarının derzlerini kolonize etmesine veya yapılara tırmanmasına izin vermek gerekir. Bahçenin uyumu, değişmez taş ile canlı bitki arasındaki bu diyalogda doğar.